Albumine/globuline-ratio

Wat is albumine/globuline-ratio?

Je bloedeiwit bestaat uit twee helften die uit verschillende hoeken komen. Albumine, ruim de helft, maakt je lever; het houdt vocht in de vaten en vervoert hormonen en vetzuren. Globuline is de rest: transporteiwitten, stollingseiwitten, ontstekingseiwitten en vooral de antistoffen, die je afweer maakt. Bij een gezond mens is er meer albumine dan globuline, en de albumine/globuline-ratio, albumine gedeeld door globuline, komt daarom boven de één uit. De ratio doet één ding dat albumine en globuline los van elkaar niet kunnen: ze staat los van hoe geconcentreerd je bloed die dag was. Kom je uitgedroogd naar de afname, dan stijgen albumine en globuline allebei, en het totaal eiwit met ze mee; heb je veel gedronken, dan zakken ze allebei. De verhouding tussen de twee blijft in beide gevallen vrijwel gelijk. Beweegt de ratio wel, dan is er echt iets verschoven tussen wat je lever maakt en wat je afweer maakt. Je rapport drukt de ratio meestal niet af; je rekent haar uit met de calculator op deze pagina, uit albumine en totaal eiwit in g/L uit dezelfde afname. De uitkomst heeft geen eenheid. Omdat het een rekensom is, publiceert geen enkel lab er een band voor; gerekend uit het midden van hun banden komt een gezonde volwassene uit rond de 1,15 tot 1,64. Onder de één is de verhouding omgekeerd, en dat is altijd een reden om verder te kijken.

Waarom is albumine/globuline-ratio relevant?

Albumine en globuline bewegen bij de meeste ziekten tegen elkaar in. Bij een ontsteking of infectie die maanden aanhoudt maakt je lever minder albumine, omdat ze haar eiwitproductie verlegt naar ontstekingseiwitten, terwijl je afweer meer antistoffen maakt; de ratio zakt dan aan twee kanten tegelijk. Bij een lever met littekens gebeurt hetzelfde: minder albumine, en meer antistoffen omdat de lever ze minder wegvangt. De ratio vangt die schaar in één getal, en doet dat ongeacht hoeveel je dronk. De tweede reden is dat de ratio een normaal totaal eiwit kan ontmaskeren. Een dalend albumine dat door een stijgend globuline wordt opgevuld, laat het totaal onaangeroerd; de ratio laat de verschuiving wel zien. Wie zijn bloed jaarlijks laat prikken, ziet een sluimerende ontsteking of een lever die achteruitgaat vaak eerder aan een dalende ratio dan aan de losse getallen. De eerlijke beperking is dat de ratio een wijzer is en geen oordeel. Ze zegt dat de verdeling schoof, niet waardoor, en de oorzaak staat in de twee waarden waar ze uit volgt. Er is geen gepubliceerde band, dus je eigen verloop is het ijkpunt, en een verschuiving hoort altijd gelezen te worden naast albumine, globuline, CRP en de leverwaarden.

Hoe albumine/globuline-ratio wordt berekend

Geen van de vier labs publiceert een band voor deze verhouding, en dat volgt uit wat ze is: een rekensom op twee gemeten waarden. Uitrekenen kan wel. Neem per lab het midden van de band die het voor albumine publiceert en deel dat door het midden van de globulinefractie die uit zijn eigen totaal eiwit volgt: dan komen de vier labs uit tussen 1,15 en 1,64. Dat is geen gepubliceerde norm maar onze rekensom op hun getallen, en het geeft je iets om je eigen uitkomst tegen af te zetten. Boven de één is gezond; verandert de verhouding, dan is de vraag welke van de twee helften bewoog, en dat lees je af aan albumine en globuline zelf.

Albumine/globuline-ratio te hoog of te laag: wat betekent het?

Een lage ratio betekent dat er naar verhouding minder albumine of meer globuline is, en dat is de kant om serieus te nemen. Meestal ligt het aan het eerste en zelden aan het laatste: een lever die minder albumine maakt, door littekens, alcohol of vervetting; eiwitverlies via de nieren, waarbij albumine weglekt en de urine schuimt; een langdurige ontsteking of infectie, waarbij albumine zakt en de antistoffen oplopen; en zelden een afwijkend eiwit uit één cellijn in het beenmerg, dat het globuline optilt zonder dat er een ontsteking is. Een hoge ratio betekent naar verhouding weinig globuline, en dat is meestal onschuldig: een globuline dat zonder duidelijke oorzaak aan de lage kant zit, bij iemand die gezond is en normaal drinkt. Zelden maakt de afweer te weinig antistoffen, aangeboren of door medicijnen die haar onderdrukken, en dan zijn steeds terugkerende infecties het kenmerk. Een hoog albumine op zichzelf tilt de ratio niet op, want dat komt door uitdroging en dan stijgt globuline mee. Wat je eraan doet: bij een dalende ratio zoek je de oorzaak in de twee helften. Zakt albumine, dan kijk je naar je lever, met minder alcohol, afvallen bij leververvetting en de leverwaarden ernaast, en naar je nieren, met een urinetest op eiwit. Stijgt globuline, dan kijk je naar een ontsteking die sluimert, met CRP en BSE, en naar een eiwitspectrum als het blijft. Drink normaal in de dagen voor een afname, niet omdat de ratio ervan beweegt, maar omdat de twee losse getallen dat wel doen. De ratio hoort altijd naast albumine en globuline zelf, want de ratio zegt welke kant schoof en de twee getallen zeggen waardoor, naast het totaal eiwit en je vochtbalans, en naast CRP, ALAT en gamma-GT, die laten zien of een ontsteking of je lever erachter zit.

Hoe verloopt het bloedonderzoek voor albumine/globuline-ratio?

Verwijzing

Niet nodig, en er is geen aparte aanvraag: de ratio volgt uit albumine en totaal eiwit, twee bepalingen die je toch al krijgt. Je rekent haar uit met de calculator op deze pagina.

Nuchter zijn

Niet nodig. Geen van beide invoerwaarden beweegt met wat je at.

Wanneer

Op een gewone dag, niet tijdens of vlak na een infectie, want dan drukt de ontsteking albumine tijdelijk en zakt de ratio zonder dat er iets blijvends aan de hand is.

De afname

Eén buisje bloed uit een ader in je arm; albumine en totaal eiwit komen uit hetzelfde monster. Uitdroging maakt hier weinig uit, want die tilt beide helften samen op.

Herhalen

Eens per jaar bij een gewone controle, en eerder als de ratio zakt. Vergelijk met je vorige uitslag, want zonder gepubliceerde band is je eigen verloop het ijkpunt.

Welke test

Albumine/globuline-ratio zit in de uitgebreide meting (€229) en in core.

Waar prikken

Prikken kan op 250+ locaties bij jou in de buurt, zonder verwijzing. Bekijk de locaties

Alleen educatieve informatie, geen medisch advies. Raadpleeg een zorgprofessional voor klinische beslissingen.